ΟΛΟΙ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΜΙΚΡΟ ΗΡΩΑ!!!

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ:ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ,ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!!!


Επιτέλους τα στόματα ανοιγουν.

Μετά τον Ανδρουλάκη που εμμέσως αλλά σαφώς τα έχωσε στον ΓΑΠ μέσα από το ιστολόγιο του,έρχεται η σειρά του Παντελή Οικονόμου να πεί τα πράγματα με τ' όνομα τους.

Ακολουθεί η εισήγηση του για τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.

Είναι κοινός τόπος ότι τα πράγματα έχουν στραβώσει. Ότι βρισκόμαστε περίπου στο πουθενά. Και η κατάσταση αυτή είναι απολύτως απαράδεκτη. Είναι αδιανόητο ο λαός να ζητάει απεγνωσμένα ΑΛΛΑΓΗ και να αδυνατούμε να ανταποκριθούμε στην επιτακτική αυτή ανάγκη του. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι παρακολουθούμε να πέφτουν οι τίτλοι του τέλους μιας, συναρπαστικής κατά τα άλλα, ιστορίας τριάντα περίπου χρόνων. Οφείλουμε την ύστατη προσπάθεια: μια σκηνή ανατροπής της αδυναμίας της παράταξης.

Μιλώντας στην ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ στις 19 Ιανουαρίου είχα διατυπώσει την εκτίμηση ότι βρισκόμαστε στο 12 και 5. Και, συνεπώς - είχα πει τότε - αν δεν αδράχναμε το τελευταίο λεπτό μιας παράτασης (που δεν την δικαιούμασταν, εδώ που τα λέμε) θα βρισκόμασταν στο πουθενά. Όπως και συμβαίνει σήμερα. Δυστυχώς ! Είχα αναρωτηθεί - τότε - εάν θα μπορούσαμε:

Να αφήσουμε κατά μέρος την παραπολιτική και να επιστρέψουμε στην Πολιτική.

Να ξαναδούμε τον κόσμο, την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, την ίδια την πατρίδα μας, μέσα από τις ανάγκες της εποχής μας.
Να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία στην ουσία της, χωρίς εκπτώσεις.

Να αμφισβητήσουμε τα στερεότυπα τα οποία οδήγησαν στη συρρίκνωση και τη διαιωνίζουν.

Να ξεκόψουμε από τις κακές παρέες και να συναντηθούμε ξανά με τους δικούς μας ανθρώπους.

Να επιδοθούμε σε περισυλλογή και αυτοκριτική αντί να κάνουμε ντόρο. Όπως συνήθισαν διάφοροι.

Και το σημαντικότερο ίσως: να κάνουμε όλοι, χωρίς εξαίρεση, ένα βήμα πίσω. Να διεκδικήσουμε έναν ευρύτερο χώρο για όλους, αντί έναν διευρυμένο ρόλο για τον εαυτό μας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η συζήτηση (η οποία δεν έγινε ποτέ), για το τι δεν έγινε ή τι έγινε λάθος ή για το πως σπαταλήσαμε τα τελευταία αποθέματα ριζοσπαστισμού και λαϊκότητας του Κινήματός μας, δεν έχει πια νόημα. Κατά βάθος ξέρουμε. Στα ερωτήματά μου του Ιανουαρίου όμως, οφείλαμε θετικές απαντήσεις. Και δεν τις δώσαμε. Δείξαμε έτσι, στο εξάμηνο που πέρασε, αδυναμία να υπηρετήσουμε το μείζον: την λαϊκή ανάγκη για ΑΛΛΑΓΗ. Μια ΑΛΛΑΓΗ, η οποία, αφορούσε, πριν απ’ όλα και όλους, εμάς τους ίδιους. Έως ότου ενέσκηψε και η SIEMENS για να ολοκληρώσει τον κατακερματισμό και τη σύγχυση του χώρου.

Εν τω μεταξύ, στο εξάμηνο που πέρασε, εμείς συζητήσαμε για οτιδήποτε άλλο. Για αναδιανομές εσωκομματικών ρόλων και για προσωπικές προοπτικές. Για αυτοδυναμία, για πρωτιά, για συνεργασίες. Για μικρές και μικρότερες εξουσίες, με άλλα λόγια. Αλήθεια, πόσο νόημα έχουν σήμερα όλα αυτά; Έτσι, για πρώτη φορά, βρισκόμαστε χωρίς γραμμή πλεύσης μπροστά στο ενδεχόμενο η ακυβερνησία να καταστεί κεντρικό κοινοβουλευτικό δεδομένο, μετά τις εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Με τελική κατάληξη τα χειρότερα. Εάν αυτή δεν είναι γενικευμένη κρίση του χώρου, τότε τι είναι;

Κατανοητό είναι - εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα - να διερευνώνται υπερβάσεις, υπό τον γενικό τίτλο «επανίδρυση». Να προτείνονται τρικ όπως η αλλαγή του ονόματος και των συμβόλων του ΠΑΣΟΚ, λες και αυτά έφταιξαν. Να ψάχνουμε τη μαγική συνταγή για να αντιμετωπιστεί η ανάγκη μας. Μόνο που για τη δυσκολία μας δεν έφταιξε η συνταγή, αλλά τα υλικά. Δεν αποδείχθηκαν ακατάλληλα τα σχήματα. Ακατάλληλα αποδείχτηκαν τα πρόσωπα. Οι ίδιοι και οι ίδιες, χρόνια τώρα, να αναλαμβάνουν κομματικές εξουσίες, χωρίς να αναδέχονται όμως και τις ευθύνες οι οποίες απορρέουν από τις εξουσίες αυτές. Με αυτές τις τελευταίες να μετακυλίονται πάντα σε άλλους ή, ακόμα χειρότερα, να διαχέονται στο σύνολο. Για όλα αυτά τα στραβά, θεραπεία δεν μπορεί να υπάρξει, χωρίς να προηγηθεί καταλογισμός.

Ποιός θα μπορούσε άραγε να πραγματοποιήσει τον καταλογισμό αυτό ; Όργανα με επάρκεια κύρους, νομιμοποίησης και αθωότητας, δυστυχώς, δεν υπάρχουν. Έτσι λοιπόν, αυτό που μένει είναι η εθελούσια έξοδος. Μοιάζει, λοιπόν, ότι αναγκαία προϋπόθεση (χωρίς να είναι σίγουρα και αρκετή) για να ξεπεραστεί το σημερινό αδιέξοδο, είναι να αποχωρήσουν οικειοθελώς τα λίγα γνωστά «ηγετικά στελέχη» από τις θέσεις τους. Όσο ψηλά και αν βρίσκονται στην κομματική ιεραρχία. Αυτά τα οποία υπόσχονται λύση, ενώ τα ίδια αποτελούν το πρόβλημα. Αυτά τα οποία άφησαν το ΠΑΣΟΚ να πιαστεί στο δόκανο. Και μαζί του την μεγάλη παράταξή μας: την κεντροαριστερά. Τελικά την ίδια τη χώρα. Και καλό είναι όχι απλώς να αποχωρήσουν, αλλά και να μην ασχοληθούν με το ποια και με ποιους θα είναι η συνέχεια. Αλλιώς, για μια ακόμη φορά, θα επιχειρήσουν να την κόψουν και να την ράψουν στα δικά τους μέτρα. Με άλλα λόγια, να χωρέσουν τα μεγάλα στα μικρά.

Θα αρκούσε, πιστεύω, η αποχώρηση έστω και λίγων – όσο πιο κορυφαίων στο αξίωμα, τόσο το καλύτερο – για να δημιουργηθεί η δυναμική της σωτηρίας του χώρου. Της αναδιοργάνωσής του σε πολιτική βάση. Της καθαρής γραμμής πλεύσης του και της διεύρυνσης της απήχησής του. Της κινητοποίησης υπαρκτών δυνάμεων. Της επανεμφάνισης δημιουργικών πρωτοβουλιών βάσης. Αυτά όλα, ναι, θα ήταν ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ. Και δεν θα έπαιρνε και πολύ χρόνο να αρχίσει να αποδίδει χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα.

Αλλά ακόμα και αν ο Αύγουστος, ως μήνας περισυλλογής, δεν αναδείξει ούτε έναν έτοιμο για το τόλμημα, η παράταξη δεν θα χαθεί. Απλώς, γιατί υπάρχει πάντα και ο Σεπτέμβρης. Όχι ως μήνας επετειακός στο πλαίσιο ενός, όποιου (καλού ή κακού δεν έχει σημασία), marketing plan. Αντιθέτως, ο Σεπτέμβρης υπάρχει ως μήνας μνήμης - οδηγού για πρωτοβουλίες. Ώστε να γράψουμε μια νέα σελίδα για τον ελληνικό λαό.

Είναι η στιγμή της αλήθειας για όλους μας. Και τον καθέναν από μας ξεχωριστά. Η επιλογή είναι ανάμεσα στην υπέρβαση του αδιεξόδου από τη μια, και τη διαιώνισή του, από την άλλη. Και αυτή την φορά, είναι αναπόφευκτο ο λαός να αποφανθεί για το ποιος είναι δίπλα του και ποιός απέναντί του. Ποιός θέλει και μπορεί να υπηρετεί το εθνικό και δημόσιο συμφέρον και ποιος όχι.

Ειλικρινά εύχομαι να βρεθούμε στρατευμένοι, όλοι μαζί, στη σωστή επιλογή.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Βρε άνθρωπε σταμάτα να κοιτάς το πουλί σου και δε ότι το ΚΚΕ τα έχει πάρει...

theodore είπε...

@anonymos
Βαράει η ζέστη,να προσέχεις!!!

Ανώνυμος είπε...

Νοιάστηκε κανένας ...ανοούμενος κονδυλιάκιας για τις επιδεινούμενες ξηρασίες και δεν το μάθαμε; Λαμόγια των αποχαρακτηρισμών και παράσιτοι ...ανοούμενοι μας προγράφουν.
Το πετρέλαιο τελειώνει...
Οι καταστροφικές - για δάση, μονοκαλλιέργειες, επάρκεια νερού - ΞΗΡΑΣΙΕΣ θα συνεχιστούν ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ... Το πετρέλαιο τελειώνει... Οι βαφτισμένες "εναλλακτικές" πανάκριβες πηγές ενέργειας (βι-αι-οκαύσιμα, τοξικά πάνελ, πανάκριβες ανεμογεννήτριες, "ακίνδυνα" ραδιενεργά-αφού μας ενοχοποιούν δόλια οι ψευτοικολόγοι για τις φυσικές κλιματικές αλλαγές για να μαζεύουν παρασιτικά συνδρομές), με τις οποίες κερδοσκοπούν και μας αποπροσανατολίζουν, γίνονται όλο πιο ακριβές, αφού κι αυτές στηρίζονται στο πετρέλαιο...
Κατάρρευση όπως οι μοιρολάτρες Πομπηιανοί και οι Μάγια
ή Αποκέντρωση-Αναδασώσεις-Αυτάρκεια επειγόντως;

http://www.youtube.com/v/dXSHtsOztRk
http://aftarkia.wordpress.com
http://www.youtube.com/watch?v=RQX9WgL7jQc