Οι φωτογραφίες είναι νεκρών Σέρβων πολιτών που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τις παραστρατιωτικές δυνάμεις των Βόσνιων μουσουλμάνων σε χωριά γύρω από την Σρεμπρένιτσα.
Γι' αυτούς δεν θ΄ακούσετε ποτέ τίποτα,κανένας Πρετεντέρης και κανένας Μανδραβέλης δεν έγραψαν,ούτε θα γράψουν κάτι,όσο για τον δολοφόνο τους, τον Naser Oric,φρόντισαν να τον αθωώσουν στο Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων.
Το προβλέψαμε από εδώ και τώρα το βλέπουμε να πραγματοποιείται.
Τα δεκανίκια της Νέας Τάξης ξεσάλωσαν για την συλληψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Σφαγέα τον ανεβάζουν,χασάπη τον κατεβάζουν οι Σωμεριτοπρετεντέρηδες κι από κοντά ο Μανδραβέλης,η Πανδώρα,όλα τα καλά παιδιά δηλαδή.
Αξιοπρόσεκτη η αγαστή τους σύμπνοια και ο συναγωνισμός τους στο ποιός θα λούσει με τα περισότερα κοσμητικά επίθετα τον πρώην ηγέτη των Σερβοβόσνιων.
Ολοι αυτοί οι καθ'όλα αξιοσέβαστοι και έντιμοι δημοσιογράφοι βεβαίως έκαναν γαργάρα την αθώωση Κροατών και Αλβανών φονιάδων,ενώ φρόντισαν να απαξιώσουν και την Κάρλα ντελ Πόντε όταν στο βιβλίο της περιέγραφε με τα μελανότερα χρώματα τα εγκλήματα των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου κατά των Σέρβων αιχμαλώτων τους.
Ολοι αυτοί λοιπόν που αποτελούν την αφρόκρεμα της νεοταξίτικης προπαγάνδας στην χώρα μας,κατηγορούν το Κάρατζιτς με περίσσιο θα λέγαμε φανατισμό για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα.
Το ερώτημα όμως που τίθεται, είναι τι πράγματι έγινε στην Σρεμπρένιτσα το 1995;
Σύμφωνα με τους δυτικούς οι Σερβοβόσνιοι έσφαξαν περίπου 8.οοο γυναικόπαιδα και άμαχους όταν κατέλαβαν την πόλη μετά από σκληρές μάχες.
Είμαστε παρ'όλα αυτά σίγουροι ότι έγιναν έτσι τα πράγματα;
Προσωπικά θα πίστευα ευκολότερα τον Μλάντιτς ή τον Κάρατζιτς από τον Πρετεντέρη και την Πανδώρα,αλλά αυτό είναι θέμα προσωπικής αξιολογησης της αξιοπιστίας του καθενός.
Ας δούμε λοιπόν μαζί ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε μιά από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του Καναδά,την Globe and Mail,τον Ιούλιο του 2005.
Το άρθρο υπογράφει ο στρατηγός ε.α. Λούις Μακένζι που ήταν ο πρώτος διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στο Σαράγιεβο.
==========================================================================
Αυτή η εβδομάδα σημαδεύεται από τη 10η επέτειο της δεύτερης μεγαλύτερης αποτυχίας των Ηνωμένων Εθνών από την ημέρα της ίδρυσής τους το 1945 - η γενοκτονία στη Ρουάντα καταγράφεται αδιαφιλονίκητα ως η No 1 αποτυχία τους. Με κραυγαλέο τρόπο οι εκδηλώσεις της επετείου που προαναφέραμε επικεντρώθηκαν στη σφαγή των «πλέον» των 8.000 Βοσνίων ανδρών και εφήβων από τον στρατηγό του σερβικού στρατού Ράντκο Μλάντιτς, στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.
Τα ΜΜΕ στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αναφέρθηκαν καθόλου στα βαθύτερα αίτια του ολέθρου της Σρεμπρένιτσα, ούτε στο θέμα της απόδοσης των ευθυνών. Προτίμησαν μια απλουστευτική ερμηνεία που κινήθηκε μεταξύ μαύρου και άσπρου, όπου στη θέση του μαύρου και του κατηγορούμενου ήταν οι Σέρβοι.
Έπαιξα κι εγώ ένα μικρό ρόλο σε κάποια συμβάντα που προηγήθηκαν της σφαγής και ίσως μια αναδρομή σ' αυτά τα φωτίσει κάπως.
Στις αρχές του 1993, μετά την αποστράτευσή μου από τον καναδικό στρατό, μου ζητήθηκε να παρουσιαστώ στον ΟΗΕ. Στο μεταξύ επιτροπές του κογκρέσου των ΗΠΑ προσπαθούσαν να καταλήξουν σε τι στάση θα κρατούσαν στο ζήτημα της Βοσνίας. Λίγους μήνες πριν, ο διάδοχός μου στη δύναμη προστασίας των Ηνωμένων Εθνών, στρατηγός Φιλίπ Μοριγιόν, είχε αντίθετα με τις συμβουλές των ανωτέρων του στον ΟΗΕ ακολουθήσει την οδό προς την Σρεμπρένιτσα συνοδευόμενος από ένα μικρό σώμα Καναδών στρατιωτών. Εκεί είπε στους πολίτες της Σρεμπρένιτσα ότι βρίσκονται κάτω από την προστασία των Η.Ε. Οι άνθρωποι του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ήταν έξαλλοι με την ενέργεια του στρατηγού Μοριγιόν, αλλά με τα ΜΜΕ στην πλευρά του στρατηγού, αναγκάστηκαν να συστήσουν το σχέδιο «Ασφαλής Ουρανός» (ή «ασφαλής παράδεισος») για έξι περιοχές στη Βοσνία, συμπεριλαμβανομένης της Σρεμπρένιτσα.
Αναρωτήθηκα τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό το σχέδιο. Ένας βουλευτής των ΗΠΑ με ρώτησε πόσες δυνάμεις θα χρειάζονταν για να υπερασπιστώ τους «Ασφαλείς Ουρανούς». «Περίπου 135.000 άνδρες» του απάντησα. Έπρεπε να είναι τόσοι πολλοί διότι οι Σέρβοι είχαν ισχυρό πυροβολικό. Ο νέος διοικητής του ΟΗΕ για τις δυνάμεις εδάφους, Βέλγος Φράνσις Μπρικεμόντ, είπε ότι συμφωνεί με τις εκτιμήσεις μου, αλλά θα ήθελε να επιχειρήσει την προσπάθεια με 65.000 πρόσθετους άνδρες. Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι μετέβη στο Συμβούλιο Ασφαλείας και συνέστησε την αποστολή 27.500 επιπλέον ανδρών. Το συμβούλιο ασφαλείας ενέκρινε 12.000 στρατιώτες και 6 μήνες μετά, λιγότεροι από 2.000 στρατιώτες προστέθηκαν στην Unprofor, για την εφαρμογή του σχεδίου «Ασφαλής Ουρανός».
Μετά από αυτό, το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, άλλαξε την φρασεολογία του στην απόφαση για τον «Ασφαλή Ουρανό», από το: «Ο ΟΗΕ θα υπερασπισθεί τους Ασφαλείς Ουρανούς» στο «με την παρουσία του στην περιοχή ο ΟΗΕ θα αποτρέψει τις εχθροπραξίες στους Ασφαλείς Ουρανούς». Με άλλα λόγια, ένα καχεκτικό, μικρό, ελαφρά οπλισμένο σώμα του ΟΗΕ, θα θυσιάζονταν σαν αρνιά στην Σρεμπρένιτσα για να αποτρέψουν τον σερβικό στρατό.
Δεν πήρε πολύ καιρό στους Βοσνίους Μουσουλμάνους να καταλάβουν ότι ο ΟΗΕ δεν μπορούσε να κρατήσει την υπόσχεσή του να υπερασπιστεί την Σρεμπρένιτσα. Με βοήθεια απ' τους απ' έξω, είχαν αρχίσει να προωθούν εκατοντάδες μαχητές και όπλα μέσα στον «ασφαλή - ελεύθερο ουρανό». Όταν οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι μαχητές εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν καλύτερα, άρχισαν τα ριψοκίνδυνα τολμήματα έξω από την Σρεμπρένιτσα, πυρπολώντας σερβικά χωριά και σκοτώνοντας τους κατοίκους των. Μετά ξανάμπαιναν στην ασφαλή από τον ΟΗΕ πόλη της Σρεμπρένιτσα, τον «Ασφαλή Ουρανό». Αυτές οι επιθέσεις έφτασαν στο κατακόρυφο τους το 1994 και συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές του 1995, ακόμη και μετά την αντικατάσταση της μικρής καναδικής δύναμης πεζικού, που ήταν εκεί επί ένα χρόνο, με μια μεγαλύτερη Ολλανδική δύναμη.
Οι Βόσνιοι Σέρβοι μπορεί να είχαν βαρύτερα όπλα, αλλά οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι είχαν καλύτερη εκπαίδευση πεζικού (καταδρομών), που ταίριαζε καλύτερα στο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής γύρω από την Σρεμπρένιτσα. Όταν έλιωσε το χιόνι, την άνοιξη του 1995, έγινε προφανές στον Νάσαρ Όριτς, τον ηγέτη των Βοσνιομουσουλμανικών δυνάμεων, ότι ο βοσνιοσερβικός στρατός θα χτυπούσε την Σρεμπρένιτσα, για να σταματήσει τις επιθέσεις του στα σερβικά χωριά. Έτσι, αυτός και μεγάλος αριθμός των μαχητών του, έφυγαν κρυφά από την Σρεμπρένιτσα. Η πόλη αφέθηκε χωρίς άμυνα εσκεμμένα, με τη στρατηγική ότι, εάν οι Σέρβοι επιτεθούν σε μια πόλη ανοχύρωτη, τότε σίγουρα αυτό θα γινόταν αιτία το NATO και οι ΗΠΑ, δικαιολογημένα πλέον, να κάνουν αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά των Σέρβων. Έτσι λοιπόν ο σερβοβοσνιακός στρατός μπήκε στην Σρεμπρένιτσα σαν να έκανε περίπατο.
Το τι ακολούθησε μετά, είναι ζήτημα κλίμακας. Οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, οι άνδρες και τα μεγαλύτερα αγόρια, χωρίστηκαν από τους γέρους, τα παιδιά και τις γυναίκες, που προωθήθηκαν προς την Τούζλα, όπου θα ήταν ασφαλείς.Είναι αποτροπιαστικό, αλλά πρέπει να ειπωθεί ότι, εάν σχεδιάζεις γενοκτονία, δεν αφήνεις τις γυναίκες να φύγουν, αφού αυτές είναι το κλειδί και η μόνιμη σύνδεση με την ομάδα που θέλεις να εξοντώσεις. Πολλοί από τους άντρες και τους έφηβους εκτελέστηκαν και τάφηκαν σε μαζικούς τάφους.
Τα στοιχεία που δόθηκαν στην Χάγη, στο δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου, αμφισβητούν σοβαρά το ότι «μέχρι και» 8.000 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι σφαγιάστηκαν. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει και περίπου 5.000 που είχαν καταχωρηθεί ως αγνοούμενοι. Πάνω από 2.000 πτώματα βρέθηκαν σε τάφους γύρω από την Σρεμπρένιτσα και περιλαμβάνουν και τα πτώματα των στρατιωτών από τις εντατικές μάχες των τριών ετών γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με τους μαθηματικούς υπολογισμούς λοιπόν ο αριθμός 8.000 είναι μη ρεαλιστικός.
Ο Νάσαρ Όριτς, ο αρχηγός των Βοσνίων Μουσουλμάνων στην Σρεμπρένιτσα, βρίσκεται τώρα στο δικαστήριο της Χάγης κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου, διαπραχθέντα κατά την διάρκεια της «υπεράσπισης» της Σρεμπρένιτσα. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι είναι υπεύθυνος για την δολοφονία πολλών Σέρβων πολιτών, στα περίχωρα της Σρεμπρένιτσα, ό,τι έκανε και ο σερβοβοσνιακός στρατός με την σφαγή των Βοσνίων Μουσουλμάνων μέσα στην Σρεμπρένιτσα.
Τα λάθη δεν αναιρούν το ένα το άλλο, αλλά αυτές οι στιγμές της ιστορίας είναι ντροπή για όλους μας, γιατί έγιναν εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας και δεν θα έπρεπε να θεωρηθούν μεμονωμένα, χωρίς να εξετασθούν τα αίτια που τα δημιούργησαν.
=============================================================================
Τι λέει λοιπόν εδώ ο Καναδός στρατηγός;
Οτι τα γυναικόπαιδα απελευθερώθηκαν από τους Σερβοβόσνιους και εκτελέστηκαν μόνο οι άνδρες μάχιμης ηλικίας ως αντίποινα για τα εγκλήματα των μουσουλμάνων.
Αποτροπιαστικό και κατακριτέο το γεγονός,δεν χωρά αμφιβολία,αλλά εδώ καταρρίπτεται τόσο η θεωρία της γενοκτονίας,όσο και ο τελικός αριθμός των θυμάτων.
Οι 8.000 νεκροί θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι 20.000 ή 50.000,ανάλογα με τα κέφια των δυτικών προπαγανδιστών.
Απλά δεν τους έβγαιναν τα νουμερα.
Και φυσικά κουβέντα για τα απεχθή εγκλήματα του Naser Oric του ηγέτη των μουσουλμάνων που βασάνισε και σκότωσε χρησιμοποιώντας σούβλες,μαχαίρια και σφυριά σχεδόν 3.800 Σέρβους χωριάτες με εξειδίκευση στα γυναικόπαιδα.
Κουβέντα για τους Αραβες μισθοφόρους που πολέμησαν στο πλευρό των ομόθρησκων τους Βόσνιων μουσουλμάνων και οι οποίοι πρωτοστάτησαν στις βιαιότητες.
Το μόνο σίγουρο απ'αυτήν την ιστορία είναι ότι κάποιοι μαγείρεψαν τα αποδεικτικά στοιχεία,σκηνοθέτησαν μιά "υποτιθεμενη γενοκτονία",όπως αυτή που βλέπαμε στο CNN με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου,ορίστηκαν εκ των προτέρων οι ένοχοι και μάλλον έχει προκαθοριστεί και η τύχη τους.
Παρακολουθούμε λοιπόν σήμερα το προαναγγελθέν φινάλε εκείνων των γεγονότων.
Υ.Γ Το άρθρο του Καναδού στρατηγού το βρήκα ΕΔΩ>
Τα δεκανίκια της Νέας Τάξης ξεσάλωσαν για την συλληψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Σφαγέα τον ανεβάζουν,χασάπη τον κατεβάζουν οι Σωμεριτοπρετεντέρηδες κι από κοντά ο Μανδραβέλης,η Πανδώρα,όλα τα καλά παιδιά δηλαδή.
Αξιοπρόσεκτη η αγαστή τους σύμπνοια και ο συναγωνισμός τους στο ποιός θα λούσει με τα περισότερα κοσμητικά επίθετα τον πρώην ηγέτη των Σερβοβόσνιων.
Ολοι αυτοί οι καθ'όλα αξιοσέβαστοι και έντιμοι δημοσιογράφοι βεβαίως έκαναν γαργάρα την αθώωση Κροατών και Αλβανών φονιάδων,ενώ φρόντισαν να απαξιώσουν και την Κάρλα ντελ Πόντε όταν στο βιβλίο της περιέγραφε με τα μελανότερα χρώματα τα εγκλήματα των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου κατά των Σέρβων αιχμαλώτων τους.
Ολοι αυτοί λοιπόν που αποτελούν την αφρόκρεμα της νεοταξίτικης προπαγάνδας στην χώρα μας,κατηγορούν το Κάρατζιτς με περίσσιο θα λέγαμε φανατισμό για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα.
Το ερώτημα όμως που τίθεται, είναι τι πράγματι έγινε στην Σρεμπρένιτσα το 1995;
Σύμφωνα με τους δυτικούς οι Σερβοβόσνιοι έσφαξαν περίπου 8.οοο γυναικόπαιδα και άμαχους όταν κατέλαβαν την πόλη μετά από σκληρές μάχες.
Είμαστε παρ'όλα αυτά σίγουροι ότι έγιναν έτσι τα πράγματα;
Προσωπικά θα πίστευα ευκολότερα τον Μλάντιτς ή τον Κάρατζιτς από τον Πρετεντέρη και την Πανδώρα,αλλά αυτό είναι θέμα προσωπικής αξιολογησης της αξιοπιστίας του καθενός.
Ας δούμε λοιπόν μαζί ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε μιά από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του Καναδά,την Globe and Mail,τον Ιούλιο του 2005.
Το άρθρο υπογράφει ο στρατηγός ε.α. Λούις Μακένζι που ήταν ο πρώτος διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στο Σαράγιεβο.
==========================================================================
Αυτή η εβδομάδα σημαδεύεται από τη 10η επέτειο της δεύτερης μεγαλύτερης αποτυχίας των Ηνωμένων Εθνών από την ημέρα της ίδρυσής τους το 1945 - η γενοκτονία στη Ρουάντα καταγράφεται αδιαφιλονίκητα ως η No 1 αποτυχία τους. Με κραυγαλέο τρόπο οι εκδηλώσεις της επετείου που προαναφέραμε επικεντρώθηκαν στη σφαγή των «πλέον» των 8.000 Βοσνίων ανδρών και εφήβων από τον στρατηγό του σερβικού στρατού Ράντκο Μλάντιτς, στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.
Τα ΜΜΕ στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αναφέρθηκαν καθόλου στα βαθύτερα αίτια του ολέθρου της Σρεμπρένιτσα, ούτε στο θέμα της απόδοσης των ευθυνών. Προτίμησαν μια απλουστευτική ερμηνεία που κινήθηκε μεταξύ μαύρου και άσπρου, όπου στη θέση του μαύρου και του κατηγορούμενου ήταν οι Σέρβοι.
Έπαιξα κι εγώ ένα μικρό ρόλο σε κάποια συμβάντα που προηγήθηκαν της σφαγής και ίσως μια αναδρομή σ' αυτά τα φωτίσει κάπως.
Στις αρχές του 1993, μετά την αποστράτευσή μου από τον καναδικό στρατό, μου ζητήθηκε να παρουσιαστώ στον ΟΗΕ. Στο μεταξύ επιτροπές του κογκρέσου των ΗΠΑ προσπαθούσαν να καταλήξουν σε τι στάση θα κρατούσαν στο ζήτημα της Βοσνίας. Λίγους μήνες πριν, ο διάδοχός μου στη δύναμη προστασίας των Ηνωμένων Εθνών, στρατηγός Φιλίπ Μοριγιόν, είχε αντίθετα με τις συμβουλές των ανωτέρων του στον ΟΗΕ ακολουθήσει την οδό προς την Σρεμπρένιτσα συνοδευόμενος από ένα μικρό σώμα Καναδών στρατιωτών. Εκεί είπε στους πολίτες της Σρεμπρένιτσα ότι βρίσκονται κάτω από την προστασία των Η.Ε. Οι άνθρωποι του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ήταν έξαλλοι με την ενέργεια του στρατηγού Μοριγιόν, αλλά με τα ΜΜΕ στην πλευρά του στρατηγού, αναγκάστηκαν να συστήσουν το σχέδιο «Ασφαλής Ουρανός» (ή «ασφαλής παράδεισος») για έξι περιοχές στη Βοσνία, συμπεριλαμβανομένης της Σρεμπρένιτσα.
Αναρωτήθηκα τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό το σχέδιο. Ένας βουλευτής των ΗΠΑ με ρώτησε πόσες δυνάμεις θα χρειάζονταν για να υπερασπιστώ τους «Ασφαλείς Ουρανούς». «Περίπου 135.000 άνδρες» του απάντησα. Έπρεπε να είναι τόσοι πολλοί διότι οι Σέρβοι είχαν ισχυρό πυροβολικό. Ο νέος διοικητής του ΟΗΕ για τις δυνάμεις εδάφους, Βέλγος Φράνσις Μπρικεμόντ, είπε ότι συμφωνεί με τις εκτιμήσεις μου, αλλά θα ήθελε να επιχειρήσει την προσπάθεια με 65.000 πρόσθετους άνδρες. Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι μετέβη στο Συμβούλιο Ασφαλείας και συνέστησε την αποστολή 27.500 επιπλέον ανδρών. Το συμβούλιο ασφαλείας ενέκρινε 12.000 στρατιώτες και 6 μήνες μετά, λιγότεροι από 2.000 στρατιώτες προστέθηκαν στην Unprofor, για την εφαρμογή του σχεδίου «Ασφαλής Ουρανός».
Μετά από αυτό, το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, άλλαξε την φρασεολογία του στην απόφαση για τον «Ασφαλή Ουρανό», από το: «Ο ΟΗΕ θα υπερασπισθεί τους Ασφαλείς Ουρανούς» στο «με την παρουσία του στην περιοχή ο ΟΗΕ θα αποτρέψει τις εχθροπραξίες στους Ασφαλείς Ουρανούς». Με άλλα λόγια, ένα καχεκτικό, μικρό, ελαφρά οπλισμένο σώμα του ΟΗΕ, θα θυσιάζονταν σαν αρνιά στην Σρεμπρένιτσα για να αποτρέψουν τον σερβικό στρατό.
Δεν πήρε πολύ καιρό στους Βοσνίους Μουσουλμάνους να καταλάβουν ότι ο ΟΗΕ δεν μπορούσε να κρατήσει την υπόσχεσή του να υπερασπιστεί την Σρεμπρένιτσα. Με βοήθεια απ' τους απ' έξω, είχαν αρχίσει να προωθούν εκατοντάδες μαχητές και όπλα μέσα στον «ασφαλή - ελεύθερο ουρανό». Όταν οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι μαχητές εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν καλύτερα, άρχισαν τα ριψοκίνδυνα τολμήματα έξω από την Σρεμπρένιτσα, πυρπολώντας σερβικά χωριά και σκοτώνοντας τους κατοίκους των. Μετά ξανάμπαιναν στην ασφαλή από τον ΟΗΕ πόλη της Σρεμπρένιτσα, τον «Ασφαλή Ουρανό». Αυτές οι επιθέσεις έφτασαν στο κατακόρυφο τους το 1994 και συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές του 1995, ακόμη και μετά την αντικατάσταση της μικρής καναδικής δύναμης πεζικού, που ήταν εκεί επί ένα χρόνο, με μια μεγαλύτερη Ολλανδική δύναμη.
Οι Βόσνιοι Σέρβοι μπορεί να είχαν βαρύτερα όπλα, αλλά οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι είχαν καλύτερη εκπαίδευση πεζικού (καταδρομών), που ταίριαζε καλύτερα στο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής γύρω από την Σρεμπρένιτσα. Όταν έλιωσε το χιόνι, την άνοιξη του 1995, έγινε προφανές στον Νάσαρ Όριτς, τον ηγέτη των Βοσνιομουσουλμανικών δυνάμεων, ότι ο βοσνιοσερβικός στρατός θα χτυπούσε την Σρεμπρένιτσα, για να σταματήσει τις επιθέσεις του στα σερβικά χωριά. Έτσι, αυτός και μεγάλος αριθμός των μαχητών του, έφυγαν κρυφά από την Σρεμπρένιτσα. Η πόλη αφέθηκε χωρίς άμυνα εσκεμμένα, με τη στρατηγική ότι, εάν οι Σέρβοι επιτεθούν σε μια πόλη ανοχύρωτη, τότε σίγουρα αυτό θα γινόταν αιτία το NATO και οι ΗΠΑ, δικαιολογημένα πλέον, να κάνουν αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά των Σέρβων. Έτσι λοιπόν ο σερβοβοσνιακός στρατός μπήκε στην Σρεμπρένιτσα σαν να έκανε περίπατο.
Το τι ακολούθησε μετά, είναι ζήτημα κλίμακας. Οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, οι άνδρες και τα μεγαλύτερα αγόρια, χωρίστηκαν από τους γέρους, τα παιδιά και τις γυναίκες, που προωθήθηκαν προς την Τούζλα, όπου θα ήταν ασφαλείς.Είναι αποτροπιαστικό, αλλά πρέπει να ειπωθεί ότι, εάν σχεδιάζεις γενοκτονία, δεν αφήνεις τις γυναίκες να φύγουν, αφού αυτές είναι το κλειδί και η μόνιμη σύνδεση με την ομάδα που θέλεις να εξοντώσεις. Πολλοί από τους άντρες και τους έφηβους εκτελέστηκαν και τάφηκαν σε μαζικούς τάφους.
Τα στοιχεία που δόθηκαν στην Χάγη, στο δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου, αμφισβητούν σοβαρά το ότι «μέχρι και» 8.000 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι σφαγιάστηκαν. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει και περίπου 5.000 που είχαν καταχωρηθεί ως αγνοούμενοι. Πάνω από 2.000 πτώματα βρέθηκαν σε τάφους γύρω από την Σρεμπρένιτσα και περιλαμβάνουν και τα πτώματα των στρατιωτών από τις εντατικές μάχες των τριών ετών γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με τους μαθηματικούς υπολογισμούς λοιπόν ο αριθμός 8.000 είναι μη ρεαλιστικός.
Ο Νάσαρ Όριτς, ο αρχηγός των Βοσνίων Μουσουλμάνων στην Σρεμπρένιτσα, βρίσκεται τώρα στο δικαστήριο της Χάγης κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου, διαπραχθέντα κατά την διάρκεια της «υπεράσπισης» της Σρεμπρένιτσα. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι είναι υπεύθυνος για την δολοφονία πολλών Σέρβων πολιτών, στα περίχωρα της Σρεμπρένιτσα, ό,τι έκανε και ο σερβοβοσνιακός στρατός με την σφαγή των Βοσνίων Μουσουλμάνων μέσα στην Σρεμπρένιτσα.
Τα λάθη δεν αναιρούν το ένα το άλλο, αλλά αυτές οι στιγμές της ιστορίας είναι ντροπή για όλους μας, γιατί έγιναν εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας και δεν θα έπρεπε να θεωρηθούν μεμονωμένα, χωρίς να εξετασθούν τα αίτια που τα δημιούργησαν.
=============================================================================
Τι λέει λοιπόν εδώ ο Καναδός στρατηγός;
Οτι τα γυναικόπαιδα απελευθερώθηκαν από τους Σερβοβόσνιους και εκτελέστηκαν μόνο οι άνδρες μάχιμης ηλικίας ως αντίποινα για τα εγκλήματα των μουσουλμάνων.
Αποτροπιαστικό και κατακριτέο το γεγονός,δεν χωρά αμφιβολία,αλλά εδώ καταρρίπτεται τόσο η θεωρία της γενοκτονίας,όσο και ο τελικός αριθμός των θυμάτων.
Οι 8.000 νεκροί θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι 20.000 ή 50.000,ανάλογα με τα κέφια των δυτικών προπαγανδιστών.
Απλά δεν τους έβγαιναν τα νουμερα.
Και φυσικά κουβέντα για τα απεχθή εγκλήματα του Naser Oric του ηγέτη των μουσουλμάνων που βασάνισε και σκότωσε χρησιμοποιώντας σούβλες,μαχαίρια και σφυριά σχεδόν 3.800 Σέρβους χωριάτες με εξειδίκευση στα γυναικόπαιδα.
Κουβέντα για τους Αραβες μισθοφόρους που πολέμησαν στο πλευρό των ομόθρησκων τους Βόσνιων μουσουλμάνων και οι οποίοι πρωτοστάτησαν στις βιαιότητες.
Το μόνο σίγουρο απ'αυτήν την ιστορία είναι ότι κάποιοι μαγείρεψαν τα αποδεικτικά στοιχεία,σκηνοθέτησαν μιά "υποτιθεμενη γενοκτονία",όπως αυτή που βλέπαμε στο CNN με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου,ορίστηκαν εκ των προτέρων οι ένοχοι και μάλλον έχει προκαθοριστεί και η τύχη τους.
Παρακολουθούμε λοιπόν σήμερα το προαναγγελθέν φινάλε εκείνων των γεγονότων.
Υ.Γ Το άρθρο του Καναδού στρατηγού το βρήκα ΕΔΩ>
