
Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2007
Εμπρός για το....ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ

5/11/2007
Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007
Αυτά τα ΜΜΕ τον εκφράζουν,αυτά τον στηρίζουν



Αποφασισμένος να συγκρουστεί με πρόσωπα και συμφέροντα που αμφισβητούν την αυτονομία της πολιτικής εμφανίζεται σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
ΕRΤ3.GR
Συνέντευξη Γ. Παπανδρέου στην εφημερίδα «Μακεδονία»
27/10/2007 12:00 (του Ζουράρι).
Συνέντευξη Γ. Παπανδρέου - "Ο Κόσμος του Επενδυτή"
============================================================
Ο ΓΑΠ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΕΝΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ.
ΑΥΤΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ.
ΕΚΕΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.
ΓΙΑΝΝΑ-ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΑ-ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ-ΖΟΥΡΑΡΙΣ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥΣ.
ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΚΕΙ ΘΑ ΖΗΤΑΕΙ ΣΤΗΡΙΞΗ Ο "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ";
ΠΑΝΤΩΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΠΑΠΑΧΕΛΑ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΟΝ ΒΟΛΕΨΕ ΣΤΗΝ
"ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ".ΟΙ ΧΑΡΕΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΕΣ.
ΑΝΤΕ ΣΕΙΡΑ ΕΧΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΓΚΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΡΙΖΟΣ.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ.....Α1.
ΑΧ ΑΝΝΟΥΛΑ ΤΟΥ...ΧΙΟΝΙΑ

Η πλευρά του Γ. Παπανδρέου εκτιμά ότι δεν τους προσφέρει τίποτα, ενώ η πλευρά Βενιζέλου είχε εδώ και καιρό παύσει να «αγωνιά» για την τοποθέτησή της.
Αν πάντως κατάφερε κάτι η Α. Διαμαντοπούλου, είναι να εισέλθει στο στόχαστρο όλων των πλευρών του ΠΑΣΟΚ. Η επιλογή της να μην ταχθεί ανοικτά και καθαρά υπέρ του Γ. Παπανδρέου και να προτείνει «παράταση της θητείας» του, την έκανε στόχο καυστικών σχολίων.
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2007
Η...ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ

Τέτοιον πρόεδρο θέλουμε??????

Συνέντευξη ΓΑΠ στην Καθημερινή της Κυριακής
"Είχα θυμώσει, βέβαια, με τον εαυτό μου γιατί στο όνομα μιας ενότητας, που αποδείχθηκε επίπλαστη, είχα συμβάλει στη νόθευση της εντολής που είχα πάρει «να τα αλλάξω όλα». Εκανα την αυτοκριτική μου δημόσια. Ανέφερα τους λόγους που πίστευα ότι εξηγούσαν τα βαθύτερα αίτια της ήττας."
Αν αυτές οι δηλώσεις δεν είναι προάγγελος διαγραφών σε περίπτωση νίκης του,τότε τι είναι?
Και αλήθεια θυμάται κανείς σας ποιοί είναι οι λόγοι της ήττας κατά τον ΓΑΠ?
Εγώ κάτι μισόλογα θυμάμαι περί υπονομευτών και συμφερόντων.
Μόνο αυτά ήταν τα αίτια Κύριε Παπανδρέου?
Και συνεχίζει:
—" Αν είχα πάρει την ηγεσία ως εκλεκτός των συμφερόντων δεν θα είχα πάρει την εντολή του 2004 ούτε θα είχα εισαγάγει τις δημοκρατικές διαδικασίες που δίνουν τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε επιθυμεί να τη διεκδικήσει."
Μάλιστα.Δηλαδή το δαχτυλίδι του Σημίτη το 2004 δόθηκε με αξιοκρατικά κριτήρια.Και τα συμφέροντα απ'όσο θυμάμαι καλά,δεν λύσαξαν και τόσο εναντίον του ΓΑΠ,το αντίθετο μάλιστα.Και για να μην μας περνάει για τελείως Αμερικανάκια ο ΓΑΠ δείτε ΕΔΩ
Για να μην αναφέρω τα δημοσιεύματα των εφημερίδων τότε περί καταλληλότητας,σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.Αλλά τότε οι εφημερίδες και οι δημοσκόποι ήταν φίλοι μας,ενώ όποτε μας κοντράρουν είναι διαπλεκόμενοι και νταβατζήδες.
Λόγω περιορισμένου χρόνου δεν συνεχίζω με την ανάλυση της συνέντευξης του ΓΑΠ.
Διαβάστε την ολόκληρη εδώ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100034_04/11/2007_247659
και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα.
.
Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2007
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΓΑΠ,ΡΟΝΤΟΣ,ΛΑΜΨΑ,ΓΚΕΡΕΚΟΥ,ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ...ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ 29 ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΜΚΟ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ"ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ"



Σ'αυτό το post θα εξετάσουμε τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια στην διάδοση αυτών των εννοιών.
Δυστυχώς το κόμμα μας αντί να ασχολείται με τα φλέγοντα θέματα,ασχολείται ακόμα και σήμερα με ανοησίες.
Ας τα πάρουμε ένα-ένα.
Η Αντζελα Γκερέκου μπορεί να μην θεωρείται βέρα σοσιαλίστρια ή έστω κεντροαριστερή,αφού είναι γνωστές οι συντηρητικές της ρίζες στην κοινωνία της Κέρκυρας,αλλά σε έναν τομέα διαπρέπει.
Μην έχοντας τι να την κάνει ο ΓΑΠ,την έβαλε υπεύθυνη του Τομέα εθελοντισμού και αληλεγγύης του ΠΑΣΟΚ.
ΕΔΩ από την ιστοσελίδα της μπορείτε να ενημερωθείτε με τι είδους αληλεγγύη ασχολείτο η εν λόγω Κυρία και ο τομέας της.
=============================================================
Εν έτει 2006,και ενώ η ακρίβεια φουντώνει,ο λαός ασφυκτιά από τα αντιλαϊκά μέτρα της δεξιάς και οι μαθητές με τους δασκάλους διαδηλώνουν,το επίσημο ΠΑΣΟΚ ασχολείται με πολύ πιο σοβαρά ζητήματα.
Δεν έχετε παρά να τα ακούσετε εδώ.http://radiopod.pasok.gr/?p=141
=============================================================
Επειδή όμως το ΠΑΣΟΚ είχε να ασχοληθεί και με άλλα πράγματα,όπως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια,έδωσε την σκυτάλη στο ΙΣΤΑΜΕ.
Διαβάστε ΕΔΩ την μελέτη που έκανε το ίδρυμα,με τον βαρυσήμαντο τίτλο"Ρόλος και Συμμετοχή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στο Μοντέλο Πολιτικής Διακυβέρνησης του μέλλοντος".
Πως είπατε?Οτι στο μέλλον θα μας κυβερνούν οι ΜΚΟ?
Γιατί το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ τι άλλο είναι εκτός από μιά μεγάλη ΜΚΟ?
Και δυστυχώς έτσι θα παραμείνει ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ για πολλά χρόνια ακόμα.
=============================================================
Συνεχίζουμε με τρία αστέρια του Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ.Ρόντος,Λάμψα και Καραμάνου.Συμμετέχουν στον προσυνεδριακό διάλογο του κόμματος με την υπο-ομάδα για τις ΜΚΟ.Ρε για κοίτα με τι ασχολούνται στα συνέδρια.Κι εγώ ο βλάκας που νόμιζα ότι καταπιάνονται με τα προβλήματα του λαού.Θα μου πείς καλά ρε φίλε.δεν είναι πρόβλημα ότι οι ΜΚΟ δεν κυβερνούν ακόμα αυτήν την χώρα;Σας γελάσανε πουλάκια μου.Για ρωτήστε και την Δραγώνα που από το πουθενά μπήκε στην Βουλή με το ΠΑΣΟΚ .
Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2007
ΜΚΟ και.... κονόμα
Προσοχή,προσοχή.Λύκοι μεταμφιεσμένοι σε αρνιά κυκλοφορούν ανάμεσα μας.Εχουν μια ποικιλία ονομάτων όπως "κοινωνία των πολιτών", "ΜΚΟ","συμμετοχική δημοκρατία","παγκόσμια διακυβέρνηση".
Το καλό είναι ότι οι σκοποί τους κάνουν μπάμ από μακρυά.
Αντιγράφω από την ιστοσελίδα www.mkosyntagma.gr η οποία έχει ως σκοπό την συνένωση των Ελληνικών ΜΚΟ ώστε να πιέσουν συντονισμένα τα πολιτικά κόμματα και να συμπεριλάβουν στην αναθεώρηση του Συντάγματος τις ΜΚΟ ως σχεδόν ισότιμο μέλος.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΜΠΟΔΙΑ
Συζητώντας για τις συνθήκες και τους παράγοντες που εμποδίζουν ή στρεβλώνουν την ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών στην Ελλάδα, ο κ. Πιτσούλης απαντά με τρόπο ρητό και κατηγορηματικό:
"Το κράτος". Και διευκρινίζει:... "Και την έννοια του κράτους δεν την εξαντλώ στο κυβερνών κόμμα αλλά στον ίδιο το θεσμό και τις δομές του". Τη θέση του δε αυτή, τεκμηριώνει με συγκεκριμένα παραδείγματα από τη νομοθεσία, από τα οποία αποδεικνύεται ότι το κράτος δε στηρίζει ή ακόμα χειρότερα, φέρεται εχθρικά έναντι της κοινωνίας των πολιτών: Παράδειγμα πρώτο: Ένα σημαντικό έσοδο για τις ΜΚΟ είναι οι χορηγίες των επιχειρήσεων. Η ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, (βάσει ΠΟΛ 1005/14/1/2005) ορίζει ότι εκπίπτουν τα χρηματικά ποσά που κατά-βάλουν οι επιχειρήσεις ως χορηγία, μέχρι ποσοστού 10% του συνολικού καθαρού εισοδήματος, ή των κερδών που προκύπτουν από τον Ισολογισμό τους. Είναι αυτονόητο ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να γνωρίζουν αυτό το ποσό μόνο τον τελευταίο μήνα του οικονομικού έτους. Από την άλλη πλευρά, το Δεκέμβριο του 2006, το Υπουργείο Οικονομικών εξέδωσε εγκύκλιο προς τις εφορίες της χώρας, βάσει της οποίας δίνει οδηγίες προς τους ελεγκτές για το ποιες είναι οι ενδείξεις για φορολογικές παραβάσεις. Μεταξύ αυτών αναφέρει και τις χορηγίες προς ΜΚΟ, οι οποίες μπορούν να γίνουν μόνο μέσα στο Δεκέμβριο.
Παράδειγμα δεύτερο, προερχόμενο από την εργατική νομοθεσία: Η θέση του εθελοντή δεν υπάρχει στην εργατική μας νομοθεσία, την οποία εφαρμόζει το ΙΚΑ και οι ελεγκτές του, με αποτέλεσμα όταν μια ΜΚΟ δέχεται έλεγχο από το ικα είναι υποχρεωμένη να καταβάλει πρόστιμο για τον "εργαζόμενο εθελοντή", τον οποίο απασχολεί.
Παράδειγμα τρίτο, (αφορά μάλιστα την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύοντας ότι τα εμπόδια τα θέτει το κράτος, ως θεσμός ανεξαρτήτως κομματικού χρώματος). Σύμφωνα λοιπόν με νομοθετική ρύθμιση του ΥΠΕΧΩΔΕ της τότε κυβέρνησης, αποφασίστηκε, ένα μικρό ποσοστό του συνολικού προϋπολογισμού των έργων υποδομής, (μεγάλα δημόσια έργα όπως δρόμοι, γέφυρες, κ.λπ.) που γίνονται στη χώρα, θα έπρεπε να καταβληθεί σε περιβαλλοντική ΜΚΟ, ως αντισταθμιστικό περιβαλλοντικό όφελος για την κοινωνία και τη φύση. Όμως, λίγο πριν κατατεθεί στη βουλή η εν λόγω ρύθμιση προστέθηκε μια φράση με την οποία περιλαμβάνονταν στους δικαιούχους αυτού του ποσοστού, "αναγνωρισμένες περιβαλλοντικές ΜΚΟ ή ΜΚΟ που μπορούν να συστήσουν από μόνες τους οι κατασκευαστικές εταιρείες".
Έτσι λοιπόν, αρκετές κατασκευαστικές εταιρείες έσπευσαν να στήσουν τη δική τους περιβαλλοντική ΜΚΟ, ακυρώνοντας έτσι τον αρχικό αναπτυξιακό σχεδιασμό".Και βεβαίως, απ' όλες αυτές τις επισημάνσεις, ο κ. Πιτσούλης δεν εξαιρεί και τη στάση των πολιτικών κομμάτων: "Για να συμφωνήσει ένα κόμμα με την ανάπτυξη των ΜΚΟ, απαιτεί να έχει πρόσβαση σε αυτές. Αφού λοιπόν διαπιστώνει ότι δεν έχει πρόσβαση, διαισθάνεται απειλή".
Συμπληρωματικά στις παρατηρήσεις του κου Πιτσούλη, ο κ. Γιάννης επισημαίνει δύο επιπλέον παράγοντες:
"Πρώτον: Η υπερφορολόγηση. Η Ελλάδα είναι η χώρα που χαρακτηρίζεται από υψηλή φορολογία και το πού θα πάνε τα χρήματα ορίζεται από το εκάστοτε κόμμα που βρίσκεται στην κυβέρνηση. Σε αυτό το "ελληνικού τύπου" φορολογικό σύστημα, αντί να αποφασίζουν οι πολίτες με τις δωρεές, τις χορηγίες, την εργασία τους ποιες ομάδες πολιτών θα ενισχύονται για να καλύπτονται ανάγκες, υπάρχει ένα κεντρικό σύστημα πατρωνίας: 0 κρατικός προϋπολογισμός.
Δεύτερον: Η νοοτροπία των πολιτών. Επισημάνθηκε ήδη το γεγονός ότι οι Έλληνες δίνουν μεγάλη σημασία στη διά της ψήφου τους ανάθεση εξουσιών, αρμοδιοτήτων και ευθυνών, και ταυτόχρονα την αυτοαπαλλαγή τους από αυτές. Συνηθίζουν να περιμένουν τα πάντα από τους άλλους. Υιοθετούν μια πελατειακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν για να εξυπηρετηθούν. Σχετικοποιούν την αξία του νόμου και γενικώς των κανόνων. Αυτή η νοοτροπία ευθύνεται και για το γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών αντιμετωπίζουν τις ΜΚΟ με επιφύλαξη, καθώς θεωρούν ότι πίσω από τη δράση τους υπάρχει κάποιος ωφελιμιστικός λόγος. Το "συμμετέχειν" σε καθημερινή βάση δεν είναι κάτι γνωστό, και άρα "νομιμοποιημένο" από την κοινωνία".Όπως επισημαίνει και στο βιβλίο του, υπάρχει μια γενικευμένη τάση στο σύνολο της κοινωνίας να μην κατανοεί τα κίνητρα του εθελοντή, (γενικά του συμμέτοχου στην κοινωνία των πολιτών), γι' αυτό και εφευρίσκονται αλλότρια ή και δόλια κίνητρα που υποτίθεται ότι κινητοποιούν τον εθελοντή, τον ενεργό πολίτη: πολιτική ματαιοδοξία, έμμεσο οικονομικό όφελος, αφέλεια, με την έννοια της άστοχης ανάλωσης πολύτιμου χρόνου, κ.λπ.. Αυτή η νοοτροπία ξεπερνιέται μόνο με το χρόνο, την παιδεία και την κινητοποίηση της Πολιτείας στην παροχή σύγχρονων υπηρεσιών, στην ποιοτική βελτίωση των υποδομών, η οποία βελτίωση παρακινεί τους πολίτες να αποκτήσουν μια περισσότερο υπεύθυνη κοινωνική συμπεριφορά. Και αυτό δείχνει ότι πλέον η πολιτεία, όπου δρα θα πρέπει να το κάνει σοβαρά, όχι να υπερνομοθετεί, να κάνει δηλαδή τα πάντα αλλά να κάνει λίγα, να τα κάνει καλά, να θέτει εξαρχής ένα πλαίσιο, το οποίο να τυγχάνει σεβασμού ώστε να μην παραβιάζεται.Καταδεικνύοντας και από την πλευρά του τα κόμματα και το κράτος, ο κ. Λιοναράκης αναπτύσσει τον όρο "δημόσια υπόθεση". "Στην Ελλάδα, οτιδήποτε είναι δημόσια υπόθεση, δηλαδή οτιδήποτε αρχίζει έξω από την εξώπορτα του σπιτιού μας, θεωρείται πως είναι κρατική υπόθεση, δηλαδή μπερδεύεται το δημόσιο με το κρατικό. Η προσπάθεια των ΜΚΟ είναι να ξεμπερδευτεί αυτή η κατάσταση".
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο.
===================================================================
Επίσης δείτε ΕΔΩ ένα άρθρο από την εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ",που αναλύει τους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκαν οι ΜΚΟ και τους τρόπους με τους οποίους καταφέρνουν να παίρνουν επιδοτήσεις χιλιάδων δολλαρίων και ευρώ,όπως π.χ. με το να στέλνουν στηθόδεσμους σε σεισμόπληκτους της Ιαπωνίας.
=============================================================
Φυσικά και η χώρα μας δεν έχει μείνει έξω από το πάρτυ.Αντιγράφω από την επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕΞ:
Δυτική Αφρική-Νίγηρας Western Africa-->
Ελληνική Ανθρωπιστική Βοήθεια στη Δυτική Αφρική με επίκεντρο την επισιτιστική κρίση στο Νίγηρα.
Η Ελλάδα πρόσφατα συνεισέφερε το ποσό των 120.000 Ευρώ ( 40.000 μέσω του παγκοσμίου Προγράμματος Σίτισης και 80.000 μέσω ελληνικού ΜΚΟ «Μία Γή») για την ανακούφιση της οξείας επισιτιστικής κρίσης που έπληξε τον πληθυσμό του Νίγηρα. Προέβη επίσης σε προσφορά 200.000 Ευρώ μέσω του παγκοσμίου Προγράμματος Σίτισης προς τις γειτνιάζουσες στο Νίγηρα χώρες για ανακούφιση των εκεί προσφύγων της επισιτιστικής κρίσης στην ευρύτερη Δυτική Αφρική, ενώ ακόμη 40.000 Ευρώ διατίθενται μέσω ελληνικού ΜΚΟ («Ελληνική Δράση Αφρικής») για την Ακτή Ελεφαντοστού.
Γιατί άραγε πρέπει να μεσολαβούν αυτές οι οργανώσεις για την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας?Δεν μπορεί ολόκληρο Υπουργείο Εξωτερικών να διανείμει μόνο του την βοήθεια?
=============================================================
Δείτε ακόμα ΕΔΩ πάλι από την επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕΞ τον ρόλο της ΥΔΑΣ (Υπηρεσία διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας).Ειδικά το πότε ιδρύθηκε και τον ρόλο της ΥΔΑΣ-4.Για να πάρετε μιά ιδέα που πήγαιναν και πάνε τα λεφτά των φορολογούμενων.
=============================================================
Δεν σου...αξίζει

Ηδη ο πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ έχει δώσει εντολή στο δικηγόρο του να κινήσει τη σχετική διαδικασία.
Ο κ.Μίλερ, που ρωτήθηκε από δημοσιογράφους, χαρακτήρισε αυτό τον ισχυρισμό «γελοίο». Και πρόσθεσε: «Αυτά είναι θέματα της ελληνικής κυβέρνησης, δεν αφορούν την Αμερική και την πρεσβεία. Εμείς δεν αναμιγνυόμαστε».
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2007
ΠΑΝΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ...ΡΟΝΤΟΣ

ΑΛΕΞ ΡΟΝΤΟΣ.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΓΑΠ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ.
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ "Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ", ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΑΠ
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΛΟΣΕΒΙΤΣ.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΜΕ ΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ.
ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΒΗΜΑ" ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Α.ΠΑΠΑΧΕΛΑ ΠΟΥ
ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΑΔΡΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΡΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ. ΕΔΩ
ΤΕΛΟΣ ΕΝΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΡΕΣΑΛΤΟ" ΟΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΝΤΟΣ. ΕΔΩ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΟΗΕ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ
"Θυμάμαι τον Απρίλιο του 1999, στο βομβαρδιζόμενο από το ΝΑΤΟ Βελιγράδι, κατά την διάρκεια συνέντευξης που μου παραχώρησε για «ΤΑ ΝΕΑ» τον υπουργό Εξωτερικών Γιοβάνοβιτς. Τον άκουσα να καταθέτει τα εξής εντυπωσιακά στοιχεία: «Εχει έρθει – μου είπε - απεσταλμένος από την Ελλάδα που χειρίζεται προγράμματα Μ.Κ.Ο.. Σκορπά αφειδώς χρήματα σε οργανώσεις κατά του καθεστώτος Μιλόσεβιτς. Χρηματοδοτεί παράλληλα εφημερίδες και ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και εξαγοράζει δημοσιογράφους που προπαγανδίζουν δήθεν για τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Ουσιαστικά προωθούν την περαιτέρω διάλυση της Γιουγκοσλαβίας».
ΜΑΝΤΕΨΤΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο...ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ?
Παλιό αλλά επίκαιρο άρθρο για την περιβόητη "Συμμετοχική Δημοκρατία"του ΓΑΠ

Οι μύθοι για τη συμμετοχική 'δημοκρατία'
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Η επαγγελία της συμμετοχικής «δημοκρατίας» κατέχει την κεντρική θέση στην επικοινωνιακή στρατηγική του «νέου» ΠΑΣΟΚ και του νέου Αρχηγού του που χρίστηκε με διαδικασίες Σανταμ! Όμως τι είναι αυτή η συμμετοχική δημοκρατία που κάποιοι σχολιαστές την παρομοιάζουν ακομη και με την…άμεση δημοκρατία;
Ας αρχίσουμε σήμερα με τη συμμετοχική δημοκρατία στο πολιτικό επίπεδο, η οποία ορίζεται από τον νέο Αρχηγό του ΠΑΣΟΚ ως «η συνεργία, η συμμετοχή του πολίτη, η συνευθύνη, η συναίνεσή του και η συνεργασία του στην ανάπτυξη, την παιδεία, την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, σε κάθε τομέα της ζωής» («Ε», 14/1/04), δηλαδή, «η ενεργός συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση της ζωής τους» (Ομιλία Γ.Π. στην Γενεύη στις αρχές του έτους). Όμως, δεδομένου ότι η μορφή αυτή δημοκρατίας θα αποτελεί συμπλήρωμα τη σημερινής αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» είναι φανερό ότι δεν αφορά ούτε την πραγματική συμμετοχή, που προϋποθέτει συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων και όχι απλώς …τη διευκόλυνση της ροής πληροφοριών από τη ‘βάση’ στην ‘ηγεσία’, ούτε βέβαια τη δημοκρατία, που θεμέλιο της είναι η ισοκατανομή της εξουσίας μεταξύ όλων των πολιτών —πράγμα που προϋποθέτει ότι όλες οι αποφάσεις που τους αφορούν παίρνονται από τους ίδιους τους πολίτες και όχι από κάποιες ελίτ «για λογαριασμό τους», όπως προβλέπει η συμμετοχική «δημοκρατία».
Το ότι όμως η συμμετοχική δημοκρατία δεν έχει σχέση με τη πραγματική δημοκρατία, που ήδη από τον καιρό της κλασικής Αθηνάς είχε συνειδητοποιηθεί ότι μόνο άμεση μπορεί να είναι, προκύπτει και από τα προτεινόμενα μέσα για την υλοποίηση της. Το γενικό μέσο που προτείνεται σχετικά είναι «η καλλιέργεια δομών που θα αγκαλιάσουν, στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας, κινήματα της κοινωνίας των πολιτών, κοινοτικές ομάδες και συνασπισμούς πολιτών που βασίζονται σε κοινούς σκοπούς» (Ομιλία στη Γενεύη), ενώ τα συγκεκριμένα μέσα (οι «δομές») περιλαμβάνουν:
τη δημιουργία μιας μορφής ηλεκτρονικής δημοκρατίας, ή «ηλεκτρονικής εκκλησίας του δήμου» όπως τη βάφτισε ο Γ. Παπανδρέου, «όπου οι πολίτες από όλες τις γωνιές της γης μπορούν να συμμετέχουν στην πολιτική άμεσα —είτε στο πλαίσιο της τοπικής τους κοινότητας είτε συζητώντας τις αποφάσεις που υιοθετούν τα διεθνή θεσμικά όργανα, όπως η ΕΕ και ο ΟΗΕ». Με δεδομένο όμως ότι, όπως ομολογεί ο ίδιος, σήμερα μόνο 6% του παγκόσμιου πληθυσμού (και 20% του Ελληνικού, το χαμηλότερο στην ΕΕ) είναι δικτυωμένο, προφανώς, το συγκεκριμένο αυτό μέσο παραπέμπεται στις…Ελληνικές καλένδες
τη διοργάνωση δημοψηφισμάτων για μεγάλα θέματα. Όμως, τα δημοψηφίσματα δεν έχουν κατ' αρχήν σχέση με την άμεση δημοκρατία, η οποία προϋποθέτει την πρόσωπο-με-πρόσωπο συζήτηση και λήψη αποφάσεων για κάθε σημαντικό θέμα από τις συνελεύσεις των πολιτών, οι οποίοι, υποτίθεται, έχουν πλήρη πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες. Ακόμη, ο έλεγχος των ΜΜΕ από διάφορες ελίτ επιτρέπει σε αυτές να ελέγχουν καθοριστικά την πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες καθώς και την αξιολόγηση τους, δίνοντας τους τη δυνατότητα να χειραγωγούν αντίστοιχα τη λαϊκή ψήφο. Πέρα από αυτό, όταν οι επιλογές είναι προκαθορισμένες, όπως σήμερα, από το θεσμικό πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ας φανταστούμε ένα δημοψήφισμα με θέμα ‘ανεργία ή μερική απασχόληση’) τότε βέβαια τα δημοψηφίσματα αποτελούν έμμεσο καταναγκασμό στις επιλογές των ελίτ και στοχεύουν απλώς στην επικύρωση τους από μια δήθεν λαϊκή ‘συναίνεση’,τη συνεργασία πολιτών, πολιτείας και μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), «για να γίνει η κοινωνική δικαιοσύνη υπόθεση όλων και να μην αντιμετωπίζεται ως κρατικιστική υπόθεση». Όμως, η εξάπλωση των ΜΚΟ, (ακόμη και σε χώρες που δεν είναι έμμεσα όργανα του κράτους που τις χρηματοδοτεί, όπως στην Ελλάδα) δεν είχε καμία σημαντική επίδραση στην αποτροπή του ξηλώματος του κράτους-πρόνοια που επέβαλλε η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ούτε βέβαια στη μείωση της ανισότητας που συνεχώς διογκώνεται παγκόσμια. Έτσι, οι ΜΚΟ, στην πραγματικότητα, απλώς «ελάφρυναν το κράτος», όπως ομολογεί ο Γ. Παπανδρέου, ώστε να μπορεί αυτό να μειώσει τους φόρους, κυρίως πάνω στα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα, για χάρη της ‘ανάπτυξης’, διευρύνοντας ακόμα παραπέρα την ανισότητα!
την αποκέντρωση, μέσω της πλήρους διοικητικής αναδιάρθρωσης της χώρας που περιλαμβάνει τη δημιουργία νέων περιφερειών οι οποίες θα διοικούνται από εκλεγμένα περιφερειακά συμβούλια με αρμοδιότητες τοπικής κυβέρνησης, μέσω της στήριξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της μεταφοράς πόρων, καθώς και της διαχείρισης κοινωνικών υπηρεσιών από το κράτος προς την περιφέρεια κλπ. Οι προτάσεις αυτές γι' αποκέντρωση έκαναν μάλιστα κάποιους «ελευθεριακούς» να διερωτώνται μήπως πρόκειται για «κοινοτιστικό αναρχισμό δια χειλέων ενός κατεστημένου πολιτικού»! Φυσικά, ο κοινοτιστικός αναρχισμός, ο οποίος απορρίπτει τόσο το κράτος όσο και την καπιταλιστική οικονομία, δεν έχει καμία σχέση με μια κρατικιστική δημοκρατία όπως η συμμετοχική «δημοκρατία», η οποία στηρίζεται και στα δυο. Όμως, το ίδιο άσχετη είναι η συμμετοχική δημοκρατία στο τοπικό επίπεδο με την άμεση δημοκρατία, εφόσον η άμεση δημοκρατία δεν μπορεί ποτέ ν αποτελέσει συμπλήρωμα της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» —πράγμα που θα σήμαινε την αυτοαναίρεση της. Η άμεση δημοκρατία δεν είναι απλώς μια διαδικασία που μπορεί να προστεθεί σαν… τσόντα στην αντιπροσωπευτική «δημοκρατία», εφόσον, όπως τόνιζε και ο Καστοριάδης, η άμεση δημοκρατία είναι πολίτευμα και όχι απλή διαδικασία (βλ. Κ. Καστοριάδη, Η άνοδος της ασημαντότητας, Ύψιλον, 2000)
Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συμμετοχική «δημοκρατία» του «νέου» ΠΑΣΟΚ έχει ήδη δοκιμαστεί στην πράξη. Έτσι, όταν ο ελληνικός και οι Ευρωπαϊκοί λαοί κατέβαιναν σε πρωτόγνωρες αντιπολεμικές διαδηλώσεις για την επικείμενη εισβολή στο Ιράκ και οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι το 86% των Ελλήνων τασσόταν κατά του πολέμου ενώ το 95% θεωρούσε ότι το βασικό κίνητρο για την επίθεση κατά της χώρας αυτής ήταν το πετρέλαιο (‘Ε’, 31/1/03) ο σημερινός αρχηγός και ένθερμος υποστηρικτής της συμμετοχικής ‘δημοκρατίας’ γύριζε τα Αμερικανικά κανάλια και μετέφερε, όχι βέβαια τι είχε ‘ακούσει’ από τον ελληνικό λαό και τους Ευρωπαϊκούς λαούς που τότε ‘εκπροσωπούσε’, αλλά τις ακριβώς αντίθετες …Αμερικανικές θέσεις ότι η διαμάχη αφορούσε, όχι το πετρέλαιο, αλλά τη δήθεν απειλή από τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής που κατείχε το Ιρακινό καθεστώς και την ανάγκη ‘εκδημοκρατισμού’ του!
ΠΗΓΉ: WWW.INCLUSIVEDEMOCRACY.ORG
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ!



Θα μας εξηγήσει κάποιος τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με το ΠΑΣΟΚ;

Το ΔΣ του ιδρύματος "Α.Παπανδρέου"
ΜΚΟ,μιά ανεξέλεγκτη μάστιγα των καιρών μας

Αλλος ένας κρίκος στην σκοτεινή αλυσίδα των μυστηριωδών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων,έσπασε στο Σουδάν.
Πολλές από αυτές τις Οργανώσεις,κάτω από τον μανδύα του ανθρωπισμού και των ανθρώπινων δικαιωμάτων,εκμεταλεύονται τις καταστάσεις,για να κονομήσουνε κάποιοι επιτήδειοι,και να προωθήσουνε αμφίβολες ιδεολογίες της λεγόμενης "Νέας Εποχής".
Παρακάτω ακολουθεί απόσπασμα από τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φώς για τις παράνομες ενέργειες της Γαλλικής ΜΚΟ "Κιβωτός της Ζωής" στο Σουδάν.
"Κατηγορίες για απαγωγή και απάτη απήγγειλαν οι αρχές του Τσαντ εναντίον εννέα Γάλλων και επτά Ισπανών που εμπλέκονται σε απόπειρα μεταφοράς στην Ευρώπη 103 μικρών παιδιών. Η γαλλική οργάνωση Κιβωτός της Ζωής υποστηρίζει πως επρόκειτο για ορφανά του Νταρφούρ. Οι γαλλικές Αρχές το διαψεύδουν. Είναι ένα μόνο από τα σκοτεινά σημεία της υπόθεσης.
Oι 16 Ευρωπαίοι συνελήφθησαν την Πέμπτη στην Αμπεσέ του ανατολικού Τσαντ, καθώς προσπαθούσαν να βγάλουν αεροπορικώς τα 103 παιδιά (ηλικίας από 3 έως 10 ετών) από τη χώρα. Έξι Γάλλοι, μέλη της οργάνωσης Κιβωτός της Ζωής, κατηγορούνται για απαγωγή και απειλούνται βάσει της νομοθεσίας του Τσαντ, αν η χώρα αρνηθεί να τους εκδώσει στη Γαλλία, ακόμα και με εικοσαετή καταναγκαστικά έργα. Τρεις ακόμα Γάλλοι δημοσιογράφοι που κατέγραφαν την επιχείρηση, καθώς και επτά Ισπανοί, το πλήρωμα ενός τσάρτερ που είχε μισθωθεί για την περίσταση, κατηγορούνται για συναυτουργία.
Το δόλωμα
Τα μέλη της Κιβωτού της Ζωής αρνούνται κάθε παράνομη πράξη: τα παιδιά είναι- όπως υποστηρίζουν- ορφανά του ακήρυχτου πολέμου που μαίνεται στο Νταρφούρ του Σουδάν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, και αν δεν τα απομάκρυναν θα λιμοκτονούσαν· σκοπός τους ήταν όπως λένε να τα δώσουν σε ανάδοχες οικογένειες στη Γαλλία, όπως δικαιούνται βάσει του Διεθνούς Δικαίου, και όχι να τα δώσουν για υιοθεσία- αν και πληροφορίες θέλουν τις ανάδοχες οικογένειες να έχουν πληρώσει χιλιάδες ευρώ. Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών όμως ισχυρίσθηκε πως τα περισσότερα παιδιά είναι «από το Τσαντ... με γονείς από το Τσαντ». Μιλώντας σε αξιωματούχους του ΟΗΕ, μάλιστα, από το ορφανοτροφείο όπου μεταφέρθηκαν, κάποια παιδιά είπαν πως οι γονείς τους είναι ζωντανοί και ότι τα απομάκρυναν από τα χωριά τους, στα σύνορα Τσαντ- Σουδάν, χρησιμοποιώντας ως δέλεαρ γλυκίσματα.
Η Κομισιόν
Η Κομισιόν κατήγγειλε την οργάνωση για «ανεύθυνη συμπεριφορά». Ο πρόεδρος του Τσαντ, Ιντρίς Ντεμπί, ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία των συλληφθέντων κατηγορώντας τους πως αντιμετωπίζουν τους Αφρικανούς «σαν ζώα»: «Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα του ευρωπαϊκού σωτήρα, που δίνει μαθήματα στις χώρες μας», δήλωσε. Το Παρίσι κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να εξευμενίσει την πρώην αποικία του: ο Νικολά Σαρκοζί μίλησε τηλεφωνικά στον Ντεμπί και τον διαβεβαίωσε πως καταδικάζει τις ενέργειες της Κιβωτού: «Θα προσπαθήσουμε να επιτύχουμε μια συμφωνία ώστε κανείς να μη χάσει την υπόληψή του σε αυτήν την υπόθεση», δήλωσε. Στο μεταξύ, ο πρώην πρόεδρος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Ρονί Μπρομάν, κατηγόρησε τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών και συνιδρυτή της οργάνωσης, Μπερνάρ Κουσνέρ, πως φέρει «ηθική ευθύνη» για τη δράση της Κιβωτού της Ζωής στο Τσαντ, μιας και υποστηρίζει το δικαίωμα επέμβασης στα εσωτερικά κυρίαρχων κρατών για ανθρωπιστικούς λόγους. Από την Μπανγκόκ όπου βρίσκεται, ο Κουσνέρ δήλωσε απλώς πως το όραμά του για την ανθρωπιστική δράση «δεν είναι ότι μπορούμε να ενεργούμε εκτός κανόνων». Η γαλλική κυβέρνηση πάντως δεν αγνοούσε τις προθέσεις της Κιβωτού: η οργάνωση είχε ανακοινώσει από τον περασμένο Απρίλιο τη συμμετοχή της σε μια εκστρατεία για την απομάκρυνση 10.000 ορφανών του Νταρφούρ και από την πλευρά του το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών την είχε προειδοποιήσει από τον Αύγουστο ότι τα σχέδιά της ήταν αμφιβόλου νομιμότητος.
Πηγή του άρθρου www.tanea.gr
Διαβάστε επίσης ΕΔΩ κάποια χρήσιμα στοιχεία για τον ρόλο των ΜΚΟ και της περίφημης "Κοινωνίας των πολιτών".

